Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Ο «κρυφός πόλεμος» της Αμερικής στη Σομαλία παίρνει νέα ώθηση υπό τον Τραμπ


Όχι πολύ καιρό πριν από τον προεδρικό όρκο του Ντόναλντ Τραμπ, η κυβέρνηση Ομπάμα φρόντιζε να εξασφαλίσει τη συνέχιση των επιχειρήσεων σε μια γωνιά του πλανήτη, η οποία ενδεχομένως να μην περνούσε ποτέ από το μυαλό των Αμερικανών. Πρόκειται για τη Σομαλία, ένα έθνος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εν μέρει λόγω του συνεχιζόμενου λιμού που πυροδοτείται από τον μυστικό πόλεμο των ΗΠΑ κατά της τρομοκρατίας.

Ακόμα και επί των τελευταίων ημερών του στο Λευκό Οίκο, ο Ομπάμα συνέχισε να επεκτείνει τον αποκαλούμενο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας στην περιοχή. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι το Αμερικανικό ενδιαφέρον για τη Σομαλία δεν έχει να κάνει στην πραγματικότητα με την πάταξη της τρομοκρατίας, αλλά με την προσπάθεια των ΗΠΑ να σφίξουν τον κλοιό γύρω από τα πετρελαϊκά αποθέματα της Σομαλίας.

Στις αρχές της δεκαετίας του 90, οι Αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρίες Conoco, Amoco, Chevron και Phillips "εισέβαλαν" στη Σομαλία για να εκμεταλλευτούν τους φυσικούς πόρους, όπως άλλωστε έκαναν και πολλές άλλες εταιρίες στην Αφρικανική ήπειρο, πριν από αυτές. Με την επέκταση των Αμερικανικών βάσεων σε όλη την Αφρική, δεν αποτελεί έκπληξη ότι η εκμετάλλευση συνεχίστηκε. 

Σύμφωνα με στοιχεία του Γραφείου Ερευνητικής Δημοσιογραφίας, μεταξύ Ιανουαρίου 2008 και Ιανουαρίου 2017, υπήρξαν τουλάχιστον 38 επιβεβαιωμένες Αμερικανικές αεροπορικές επιδρομές στη Σομαλία, που είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο περισσότερων από 409 ανθρώπων, μεταξύ τους και τρία παιδιά. Οι αριθμοί βασίζονται στα διαθέσιμα στοιχεία και θα μπορούσαν να είναι μεγαλύτεροι.

Η Σομαλία αποτελεί μόνο έναν από τους πολλούς στόχους μιας μεγάλης εκστρατείας επιχειρήσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) που γιγαντώθηκε κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Ομπάμα. Τώρα φαίνεται ότι ο Τραμπ θα επιχειρήσει την επέκταση της εκστρατείας, μετά και τις δηλώσεις που έκανε κατηγορώντας τον Ομπάμα ότι δεν έκανε αρκετά για να σταματήσει τις εξτρεμιστικές ομάδες στη χώρα και ειδικότερα τους τζιχαντιστές της Al Shabaab που δραστηριοποιούνται στην Ανατολική Αφρική.

Μετά το χαλάρωμα των περιορισμών το Μάρτιο που δυσκόλευαν το Πεντάγωνο να πραγματοποιήσει αεροπορικές επιδρομές στη Σομαλία, το πρώτο θανατηφόρο σμήνος του Trump στον μυστικό πόλεμο της Σομαλίας έλαβε χώρα στις 11 Ιουνίου με την AFRICOM να ισχυρίζεται ότι σκοτώθηκαν οκτώ μέλη της Al Shabaab. Τώρα που έχουν τεθεί μέτρα σε εφαρμογή για τον ορισμό περιοχών της νότιας Σομαλίας ως «ενεργές ζώνες πολέμου», θα απαιτείται λιγότερο λεπτομερή εξέταση των στρατιωτικών επιθέσεων των ΗΠΑ, οι οποίες αναμφίβολα θα οδηγήσουν σε περισσότερα θύματα.

Ο Τραμπ, ο οποίος προεκλογικά χρησιμοποίησε αντιπολεμική ρητορική κατά της κυβέρνησης Ομπάμα και της Χίλαρι Κλίντον, έχει ήδη καταλήξει να είναι ένας ακόμα πιο σκληρός υπέρμαχος των πολεμικών επεμβάσεων. Είναι πιθανό ότι ο Αμερικανικός στρατός θα επεκτείνει τις επιχειρήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο υπό την ηγεσία του, οδηγώντας σε ακόμα μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπινων απωλειών.

Πηγή:

Ο Τσίπρας ουσιαστικά παραδέχεται ότι το Ελληνικό πείραμα δεν έχει τελειώσει

Ένας κουρασμένος και απογοητευμένος πρωθυπουργός μίλησε στο υπουργικό του συμβούλιο σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις από το πρόσφατο (άλλο ένα) eurogroup. Ο Αλέξης Τσίπρας περιορίστηκε στις συνήθεις γενικότητες, χωρίς να δώσει σαφές χρονοδιάγραμμα σχετικά με το ζήτημα του χρέους με βάση αυτά που υποτίθεται ότι του υποσχέθηκαν (για άλλη μια φορά) οι δανειστές. Η εξήγηση είναι απλή και κατά κάποιο τρόπο έχει καταντήσει ρουτίνα: για άλλη μια φορά δεν πήρε απολύτως τίποτα.

Παρά τη συνήθη ρητορική με τα γνωστά κλισέ περί ανάπτυξης, θέσεων εργασίας, επενδύσεων, πάταξη της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας, κάποια στιγμή, ακόμα και οι πολιτικοί αποκαλύπτουν άμεσα ή έμμεσα, επίτηδες ή άθελά τους, ένα κομμάτι της πραγματικής εικόνας που κρύβεται πίσω από την κουρτίνα.

Έτσι, θα ήταν χρήσιμο να εστιάσουμε σε ένα-δυο σημεία της ομιλίας (ίσως ασήμαντα εκ πρώτης όψεως), από τα οποία μπορεί να φανεί ένα κομμάτι της πραγματικής εικόνας. Το πρώτο, εντοπίζεται στην αρχή της ομιλίας, όπου ο Τσίπρας στην ουσία παραδέχθηκε ότι ακόμα και μετά τις τελευταίες εξελίξεις, δεν θα πρέπει να περιμένουμε το τέλος της κρίσης, το οποίο μεταφράζεται ότι το βάρβαρο νεοφιλελεύθερο πείραμα πάνω στο ζόμπι που λέγεται Ελλάδα, δεν έχει τελειώσει ακόμα:

           Η απόφαση του eurogroup, δίνει για πρώτη φορά, μετά από εφτά χρόνια, έναν καθαρό ορίζοντα εξόδου από τα μνημόνια, από την ύφεση και από την κρίση της οικονομίας [...] δεν αποτελεί το τέλος της κρίσης ...

Το δεύτερο, έρχεται λίγο αργότερα, όταν ο απογοητευμένος Τσίπρας προσποιείται ότι η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές δεν αποτελεί πρωτεύοντα στόχο:

           Και εκτιμώ ότι το επόμενο διάστημα, η περαιτέρω καθοδική πορεία των επιτοκίων θα συνεχιστεί, ώστε πολύ σύντομα να έχουμε τη δυνατότητα, με πολύ καλούς όρους, να κάνουμε την πρώτη δοκιμαστική έξοδο στις αγορές και μάλιστα όχι εκβιαστικά, όχι απόλυτα προστατευμένα και βεβιασμένα, όπως έγινε το 2014, αλλά ανοιχτά, με όρους βιώσιμους και διατηρήσιμους. Όμως, αν θέλετε αυτό αποτελεί έναν από τους βραχυπρόθεσμους στόχους μας και ίσως όχι τον κύριο στόχο μας, δεν είναι ο κύριος στόχος μας ...


Προφανώς, ο Τσίπρας κατάλαβε ότι το νεοφιλελεύθερο ιερατείο δεν θα επιτρέψει στην Ελλάδα την έξοδο στις αγορές με ένα βιώσιμο επιτόκιο, γιατί αυτό θα έδινε σημαντική ανεξαρτησία στη χώρα, προκειμένου να ξεφύγει από την αφόρητη επιτήρηση και να αρχίσει να διαμορφώνει τις δικές της πολιτικές.

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ορισμένοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης εξέφρασαν πρόσφατα την αισιοδοξία τους ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να επιστρέψει στις αγορές, ακόμα και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, με ένα λογικό επιτόκιο. Η εκτίμηση μας είναι ότι δεν πρόκειται να συμβεί, γιατί πολύ απλά κάτι τέτοιο θα έδινε κάποιους βαθμούς ελευθερίας στην Ελλάδα, προκειμένου να απεξαρτηθεί από την ΕΚΤ και τις ενέσεις ρευστότητας του δικτάτορα Ντράγκι. Το νεοφιλελεύθερο ιερατείο γνωρίζει πολύ καλά ότι ακόμα υπάρχει ο κίνδυνος μιας απότομης διακοπής, ακόμα και ανατροπής, του Ελληνικού πειράματος, σε περίπτωση που δοθεί κάποιος χώρος στην κυβέρνηση Τσίπρα να ελιχθεί μακριά από την ασφυκτική επιτήρηση των δανειστών, προς την κατεύθυνση κοινωνικής πολιτικής και δημοσίων επενδύσεων. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα υπήρχε ο κίνδυνος το νέο 'μοντέλο' που ονειρεύονται για ολόκληρη την ευρωζώνη, να τιναχτεί στον αέρα.

Ο Τσίπρας θα αναγκαστεί να πάρει νέα μέτρα κατά της Ελληνικής κοινωνίας υπό ασφυκτική επιτήρηση, όπως πάντα. Και αφού ο άξονας Βρυξελλών-Βερολίνου τον χρησιμοποιήσει ως εκεί που δεν πάει, θα τον πετάξει σαν στυμμένη λεμονόκουπα μαζί με την κουρελιασμένη τιμή της Αριστεράς, ελπίζοντας να τον αντικαταστήσει με μια πιο σίγουρη μαριονέτα, όπως για παράδειγμα, τον εντελώς δικό του άνθρωπο στο τιμόνι της ΝΔ που λέγεται Κυριάκος Μητσοτάκης.

Μόνο μια λύση υπάρχει για την Ελλάδα προκειμένου να απελευθερωθεί από την Ευρωπαϊκή Χρηματοπιστωτική Δικτατορία και να επιστρέψει στο μονοπάτι της ελπίδας: επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, ή Grexit, αν προτιμάτε. Ένα Grexit με τους όρους που θα θέσει αποκλειστικά η χώρα, προκειμένου να διασφαλίσει το συμφέροντά της και να επιβιώσει από έναν νέο γύρο άγριου οικονομικού πολέμου που θα εξαπολυθεί από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική μαφία.

http://failedevolution.blogspot.gr/2017/06/blog-post_23.html

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Εξωφρενικά φθηνό λογισμικό hacking που παραβιάζει web κάμερες εξαπλώνεται στην Κίνα

ομάδα everett

Ένα εξαιρετικά φθηνό λογισμικό που επιτρέπει τον χρήστη να παραβιάζει web κάμερες και κάμερες παρακολούθησης ιδιωτικών χώρων έχει εξαπλωθεί στο Κινεζικό διαδίκτυο σύμφωνα με ορισμένες αναφορές.

Σχεδόν ο καθένας μπορεί να αγοράσει το συγκεκριμένο λογισμικό στην τιμή των μόλις 188 γουάν (28 δολάρια), με ενσωματωμένη λίστα IP διευθύνσεων και εγχειρίδιο για το πως να χρησιμοποιήσει το κακόβουλο αυτό λογισμικό, σύμφωνα με έρευνα του ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Κίνας (CCTV). Το λογισμικό ψάχνει για web κάμερες συνδεδεμένες στο διαδίκτυο, δίνοντας εύκολη πρόσβαση σ'αυτούς που το χρησιμοποιούν. 

Το λογισμικό έχει διαδοθεί πρόσφατα σε Κινεζικά chat rooms όπως το QQ Messenger, ταυτόχρονα με τα ονόματα χρηστών και τους κωδικούς πρόσβασης στις συσκευές που έχουν παραβιαστεί, σύμφωνα με το CCTV. Συνιστάται σε όσους χρησιμοποιούν web κάμερες να αλλάζουν τους κωδικούς τους συχνά, ως μέτρο προστασίας.

Οι κάμερες παρακολούθησης κυκλοφορίας και άλλες κάμερες εντός των αστικών κέντρων μπορούν επίσης να παραβιαστούν, σύμφωνα με ειδικούς στον τομέα της ασφάλειας στο διαδίκτυο. Όσοι εκμεταλλεύονται τα κενά στην ασφάλεια παραβιάζοντας τον ιδιωτικό χώρο οποιουδήποτε , αντιμετωπίζουν ποινές φυλάκισης ως και τρία έτη, σύμφωνα με την εφημερίδα South China Morning Post.

Η παραβίαση web καμερών φαίνεται ότι απασχολεί ακόμα και τον ιδρυτή του Facebook, Mark Zuckerberg. Ένας οξυδερκής χρήστης του Twitter παρατήρησε τον Ιούνιο του 2016 ότι σε μια φωτογραφία που ανέβασε ο Zuckerberg, η κάμερα και το μικρόφωνο του υπολογιστή του ήταν καλυμμένα με ταινία.


Πηγή:

https://www.rt.com/news/393206-chinese-software-hack-webcams/

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Το μανιφέστο του λαϊκισμού

Σκίτσο του Ρουμάνου καλλιτέχνη Μιχάι Ιγκνάτ
Ομάδα Everett

Ένα φάντασμα πλανάται πάνω από τον πλανήτη.
Το φάντασμα του λαϊκισμού...

Και τον αποκαλώ φάντασμα, γιατί ο λαϊκισμός εν τέλει μένει μια έννοια “αιθέρια” και “άπιαστη”.
Μια έννοια τόσο εύπλαστη που από την μία τείνει να ταυτιστεί με την δημαγωγία, αλλά από την άλλη μέχρι να αποδειχθεί ως δημαγωγία, είναι μεταμορφωμένη σε ελπίδα. Γίνεται εναλλακτική πολιτική, διαχωρίζεται εννοιολογικά και αποκτά διαβαθμίσεις.
Γίνεται πολλές φορές απόλυτη αλήθεια ή ολοκληρωτικό ψέμα.


“Η έννοια του λαϊκισμού καθίσταται προοδευτική ή αντιδραστική βάση του περιεχομένου των αιτημάτων της και όχι της ίδιας της έννοιας αυτής καθαυτής”, λέει ο Ερνέστο Λακλάου, ένας Αργεντινός νεομαρξιστής διανοούμενος, ο οποίος προσπάθησε να αποτιμήσει τον λαϊκισμό ως χρήσιμο, αν είναι αριστερός λαϊκισμός και επικίνδυνο αν είναι δεξιός. [1]


Είναι όμως άραγε έτσι; Μήπως κι ο αριστερός λαϊκισμός εν τέλη οδηγεί από άλλο δρόμο στο ίδιο αποτέλεσμα; Και πιο συγκεκριμένα μήπως ο δρόμος της απογοήτευσης από την αριστερά, που πάντα έρχεται ως η τελευταία σανίδα σωτηρίας μιας φτωχοποιημένης μικροαστικής τάξης σε κάποια περίοδο οικονομικής κρίσης οδηγεί τελικά σε απολυταρχισμούς;
Τόσο ο Α’ παγκόσμιος όσο και ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος ξεκίνησαν από μια αποτυχημένη προσπάθεια αποκατάστασης της περιουσίας αυτών των μικρομεσαίων τάξεων. Και ο λαϊκισμός παρουσιάστηκε αρχικά ως σοσιαλδημοκρατικός λαϊκισμός.
Αυτά τα φτωχοποιημένα μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα, είναι άλλωστε και τα εργαλεία της “δικτατορίας των λεφτάδων” που κινούν παγκόσμια τα κεφάλαιά τους όπου υπάρχει φτηνή εργασία, φτηνές μεταφορές και πολύς χρηματοπιστωτικός τζόγος.
Η σοσιαλδημοκρατία παρουσιάζεται σαν “σανίδα σωτηρίας” με διττό τρόπο.
Για τους νεόπτωχους πρώην μικρομεσαίους, παρουσιάζεται σαν ελπίδα αποκατάστασης της περιουσίας τους που χάθηκε, στην εκάστοτε οικονομική κρίση.
Για τους παγκόσμιους λεφτάδες που κινούν το χρήμα, η σοσιαλδημοκρατία παρουσιάζεται ως ένας εύκολος αντίπαλος που θα προδώσει το εργατικό και μικροαστικό κίνημα, αφού θα αποτύχει να διαχειριστεί τις παγιωμένες ήδη φιλελεύθερες πολιτικές και θα παγιδεύσει τις κατώτερες τάξεις σε έναν νέο κύκλο παλινόρθωσης του καπιταλισμού με χειρότερους όρους και περισσότερα θύματα.
“ Το δίχτυ ασφαλείας που προβάλει” η σοσιαλδημοκρατία με τον από αριστερά λαϊκισμό της, “ορισμένες παροχές, δηλαδή, τις οποίες τελικά δεν υπερασπίζεται, δεν είναι τελικά παρά ένα δίχτυ παγίδευσης” για τους μικροαστούς και τις εργατικές τάξεις. [2]

Σαν αντίβαρο σε όλη αυτήν την απογοήτευση, έρχεται ένας εθνικο-λαϊκισμός να καλύψει τα κενά.
Είναι πραγματικά τρομακτικό το πώς σχηματισμοί που εισάγουν την αυτονόμηση και το “ταμπούρωμα” στα όρια του κράτους, έχουν τόση διείσδυση στα λαϊκότερα κοινωνικά στρώματα.

Ο δικός τους λαϊκισμός είναι περισσότερο άμεσος, Τα βάζει με τους κακούς “δημοκράτες”, με τους σάπιους και ψεύτες πολιτικούς, με την αποτυχημένη σοσιαλδημοκρατία η οποία μπαίνει μέσα στην ευρύτερη ταμπέλα “αριστερά”, με τους οικονομικούς μετανάστες ή τους συνοριακούς γείτονες.
Δεν λέει φυσικά τίποτα για τους λεφτάδες. Αυτοί παρουσιάζονται ως “καλά αφεντικά”, ως χρήσιμοι επενδυτές που δεν είναι ηθικό να τους “δαγκώνουμε το χέρι”. Παραδείγματα “καλών λεφτάδων” φτάνουν ενίοτε στα όρια του αστικού μύθου. Ο “καλός” Σκλαβενίτης” που κάνει αυξήσεις ή ο “γαμάτος” Καρέλιας που μοιράζει εκατομμύρια στους εργαζομένους, για να πιάσουμε λίγο και την κοινή Ελληνική καθημερινότητα.
Τι λένε δηλαδή στο Έλληνα μικροαστό και εργαζόμενο;
“Ορίστε ποιοί θα μας σώσουν. Οι εθνικοί λεφτάδες. Αυτούς υποστηρίζουμε και αυτοί θα μας υποστηρίξουν. Όχι αυτοί οι γιαλαντζί “αριστεροί” με τις αυταπάτες τους και τις γεμάτες τζέπες τους.
Δεν έχει σημασία που εσείς δεν έχετε φράγκο στη τσέπη. Υποστηρίξτε τους φραγκάτους για να σας δώσουν κανα κομμάτι φαϊ. Αυτός είναι ο κόσμος. Δεν αλλάζει!”

Τόσο απλά! Όχι σαν τους “ψαγμένους” αριστερούς που χρησιμοποιούν φράσεις ακατανόητες για να πλανέψουν τον λαό...

Υπό αυτήν την οπτική, του εύπεπτου λαϊκισμού, στον πλανήτη γίνεται κάτι ανήκουστο αν λάβουμε υπόψιν την ιστορική εμπειρία των παγκόσμιων πολέμων. Δεν είναι μόνο η Ευρώπη που κλείνει το μάτι στον εθνικισμό, αλλά έρχεται μια από της πλέον αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στις ΗΠΑ να αναλάβει την προεδρία. Ο Ντόναλντ Τράμπ, ο οποίος έχει μια περίεργη ηθική στήριξη από πολλά εθνικιστικά κόμματα, κρατών παραδοσιακά δορυφόρων των ΗΠΑ.
Από την άλλη μια Ασία και Αφρική που σε μεγάλο βαθμό η Ισλαμική εξτρεμιστική τρομοκρατία εκπαιδεύει άλλου τύπου εθνικιστές. Θρησκευτικούς εθνικιστές που μισούν μουσουλμάνους και Δύση παράλληλα, μια Τουρκία και μια Ρωσία να παίζουν ανοιχτά εθνικιστικά στη Γεωπολιτική τους, ενώ οι πρώτες τριβές εθνικιστών από την άλλη έχουν αρχίσει να διαφαίνονται.

Και όλο αυτό στημένο έντεχνα πάνω σε ένα επικίνδυνο λαϊκισμό.
Περιγράφει το περιοδικό TIME εύστοχα, με θέμα την άτυπη πρόσκληση του Τράμπ, τον Νοέμβρη του 2016, στον Βρετανό εθνικιστή πολιτικό Νάιτζελ Φάρατζ, να γίνει πρόξενος της Βρετανίας στις ΗΠΑ, ενώ υπήρχε ήδη Βρετανός πρόξενος εκεί: [3]

Τα λαϊκά κόμματα της Ιταλίας βοήθησαν να διεξαχθεί δημοψήφισμα στις 4 Δεκεμβρίου που ανάγκασε τον πρωθυπουργό Matteo Renzi να παραιτηθεί. Οι Κάτω Χώρες και η Γαλλία έχουν προγραμματίσει κρίσιμες εκλογές το προσεχές έτος και οι πρωταγωνιστές σε αυτές τις χώρες χτυπούν τις ίδιες φλέβες θυμού στο ίδρυμα που πυροδότησε τις εξεγέρσεις του 2016. Η Marine Le Pen, η ηγέτης του άκρα Εθνικού Μετώπου στη Γαλλία, επέλεξε ένα μπλε τριαντάφυλλο ως λογότυπο για την προεδρική εκστρατεία της, ένα σύμβολο, λέει, για τα φρικτά γεγονότα που μοιάζουν σχεδόν φυσικά.
Ούτε καν η Γερμανία μοιάζει με ένα τέτοιο σταθερό πυλώνα του δυτικού κόσμου σήμερα. Η Angela Merkel, η οποία έχει υπηρετήσει ως καγκελάριος από το 2005, σχεδιάζει να επανεκλεγεί για την τέταρτη θητεία το επόμενο φθινόπωρο. Αλλά το κόμμα της, όπως και η χώρα της, αισθάνθηκε την αντίδραση της αργής οικονομικής ανάπτυξης και της μαζικής μετανάστευσης σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μια δημοσκόπηση του Νοεμβρίου διαπίστωσε ότι το 42% των Γερμανών επιθυμεί δημοψήφισμα για αν θέλουν να συνεχίσουν να αποτελούν μέλος της ΕΕ.
"Αυτό που βλέπουμε είναι μια επανεμφάνιση του κρατικού εγωτισμού και εθνικισμού", λέει ο Norbert Roettgen, ανώτερος νομοθέτης στο κεντροδεξιό κόμμα της Μέρκελ, “Χριστιανοδημοκρατική Ένωση. "
Αυτή είναι η ασθένειά μας και πηγαίνει κατευθείαν στα θεμέλια της ευρωπαϊκής ιδέας." [4]




Ο Λαϊκισμός αυτός περιγράφεται αρκετά “μεστά” από τον Pierre-Andre Taguieff:
Ο λαϊκισμός, όντας ένα μη παγιωμένο ιδεολογικά πολιτικό ύφος, δεν είναι ούτε αριστερός, ούτε δεξιός. Υπάρχουν λαϊκιστές ηγέτες στην δεξιά και την αριστερά. Το χαρακτηριστικό του λαϊκισμού είναι ακριβώς ότι εξουδετερώνει την διαφορά αριστεράς-δεξιάς: Το “ούτε δεξιά, ούτε αριστερά” εικονίζει την “αντί-κομματική” ή “αντιπολιτική” διάσταση των νεο-λαϊκιστικών κινημάτων.
Εξουδετερώνεται επίσης η διαφορά μεταξύ επαναστατικής και συντηρητικής θέσης. Και οι δυο ενσωματώνονται στα ιδεολογικά θέματα με διαφορετικές δοσολογίες. Κάθε λαϊκιστής ηγέτης που απευθύνεται στον λαό διατείνεται ότι του υποδεικνύει τους πραγματικούς του εχθρούς, τους “απο πάνω(τις άνομες ελίτ), τους τριγύρω (το σύστημα) ή τους “απο αλλού” (οι εχθρικοί ξένοι, οι μετανάστες-εισβολείς), και κυρίως τους κρυμμένους εχθρούς στο εσωτερικό του εθνικού σώματος – εξού και και η συνομωσιολογική αντίληψη η οποία εικονίζεται στις διάφορες θεωρίες συνομωσίας- που συναντάμε συνήθως στις ομιλίες ή τα κείμενα των λαϊκιστών ηγετών.
Θα σημειώναμε ότι το ιστορικό υπόδειγμα της Εβραϊκής ή Εβραιωμασωνικής συνομωσίας (ή ακόμα και της Εβραιομπολσεβικικής), πλέον δεν την συναντάμε παρά περιθωριακά στους εθνικολαϊκιστές ηγέτες της Δυτικής Ευρώπης – όπου κατα ένα μέρος αντικαταστάθηκε απο την ισλαμο-μεταναστευτική συνωμοσία”, πράγμα που δεν συμβαίνει στην Ανατολική Ευρώπη:
Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανίακλπ, όπου οι εθνοτικο-λαϊκισμοί συνεχίζουν να δομούνται ιδεολογικά μέσω της μυθολογίας του “Εβραιομασώνου” εχθρού και του “Εβραιοκομμουνιστή”, συνδυαζόμενη με μια μία Αντί-ΡΟΜ ξενοφοβία της οποίας η ένταση δεν παρατηρήται στη Δύση. [5]

Κι ενώ στην Δύση με την ευρύτερη έννοια αυτές οι συνωμοσίες δεν έχουν κερδίσει ακόμα έδαφος, εδώ στην Ελλάδα η έκταση που έχουν πάρει αυτές οι συνωμοσίες είναι αρκετά μεγάλη. Και σε αυτό συμβάλει η ραγδαία συμμετοχή του κόσμου σε κοινωνικά δίκτυα πληροφορικής (το facebook κυρίως), όπου διακινείται ψευδής πληροφορία χωρίς
το απαραίτητο “φιλτράρισμα από την προσωπική κρίση και γνώση”
Με το facebook  και άλλα κοινωνικά δίκτυα, τα οποία γίνονται άμεσα ή έμμεσα “βόμβες λαϊκισμού” και προώθησης αστικών θρύλων, θα ασχοληθούμε σε ένα άλλο άρθρο.

Μέχρι τότε...
Λαϊκιστές όλου του κόσμου, ξεβαφτείτε!


Σάκης "Lykos" Καρανικολόπουλος


ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ και Έρευνα..

[1] [https://www.blackuroi.gr/node/186]


[2] [Απόσπασμα από τον πρόλογο του “Φασισμός και κοινωνική επανάσταση” του Ρατζάνι Πάλμε Ντάτ.-σελ 11- Εκδόσεις “σύγχρονη εποχή” (C) 2013]

[3] [http://www.huffingtonpost.com/entry/donald-trump-nigel-farage_us_5833f3a0e4b058ce7aacc3ea]


[4]
[http://time.com/time-person-of-the-year-populism/]

[5] [Ο νέος Εθνικολαϊκισμός. Pierre-Andre taguieff,σελ 99-100, εκδόσεις “επίκεντρο”, (C)2013]


Συμπληρωματικό διάβασμα:

{6} [http://www.thetoc.gr/diethni/article/i-epikinduni-metabasi-apo-tin-palia-sti-nea-akrodeksia]



Συγκλονιστικές λήψεις της καταστροφής που άφησε πίσω της η πρόσφατη πυρκαγιά στην Πορτογαλία, από drone κάμερα

ομάδα everett

Συγκλονιστικές λήψεις από drone κάμερα που αποτυπώνουν την τεράστια καταστροφή που προκάλεσε η φωτιά στο Pedrogao Grande της Πορτογαλίας. Μέχρι στιγμής υπολογίζεται ότι η φωτιά άφησε πίσω της 62 νεκρούς και 59 τραυματίες.

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Ο αποκλεισμός από τη Σαουδική Αραβία προκαλεί μαζική επιδημία χολέρας στην Υεμένη


Τον Μάρτιο, ο συνασπισμός υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας - ο οποίος έχει διεξάγει έναν θανατηφόρο πόλεμο στην Υεμένη από το 2015 - προχώρησε στην επέκταση του ναυτικού αποκλεισμού του Al Hudaydah, του μεγαλύτερου λιμένα της Υεμένης. Η κίνηση προκάλεσε την ανησυχία των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, με το τελευταίο να προειδοποιεί ότι η επιχείρηση δεν θα οδηγούσε αναπόφευκτα μόνο σε μαζική έξοδο του τοπικού πληθυσμού, αλλά θα απόκοβε de facto και την πρωτεύουσα της Υεμένης, Sanaa από προμήθειες τροφίμων και ανθρωπιστική βοήθειας.

Αυτές οι προειδοποιήσεις φαίνεται να επαληθεύονται, καθώς μια μαζική επιδημία χολέρας έχει ήδη αρχίσει να ξεφεύγει από τον έλεγχο μετά από δύο εβδομάδες. Από τότε που ξεκίνησε, έχουν επιβεβαιωθεί 942 θάνατοι που σχετίζονται με τη χολέρα και την περασμένη εβδομάδα ο αριθμός των νέων διαγνωσθέντων περιπτώσεων έχει εκτοξευθεί στις 5.470 την ημέρα, σύμφωνα με τη διεθνή ΜΚΟ Save the Children. Πάνω από 300.000 κρούσματα αναμένονται τους προσεχείς μήνες και ο αντίστοιχος ημερήσιος αριθμός θανάτων από την ασθένεια αναμένεται να αυξηθεί. Σήμερα, περίπου 30 άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά από χολέρα στην Υεμένη.

Ενώ, κανονικά, η χολέρα αντιμετωπίζεται εύκολα και με χαμηλό κόστος, ο συνεχιζόμενος αποκλεισμός των από τους Σαουδάραβες και οι συνεχείς βομβαρδισμοί σε μη στρατιωτικές υποδομές - ιδιαίτερα νοσοκομεία- έχουν εξασθενήσει το σύστημα υγείας της Υεμένης με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση χολέρας. Από την πρώτη εισβολή της Σαουδικής Αραβίας, περισσότερες από 270 εγκαταστάσεις υγείας έχουν υποστεί ζημιές ή έχουν καταστραφεί. Οι περισσότερες από τις εκτιμώμενες 3.500 υγειονομικές εγκαταστάσεις της Υεμένης είναι κλειστές, ή, υπολειτουργούν.

Η εξάπλωση και η σοβαρότητα της επιδημίας έχουν επηρεαστεί επίσης από μια εξασθενημένη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος που προκαλείται από την εκτεταμένη πείνα - ένα άλλο αποτέλεσμα του μπλοκαρίσματος και του συνεχιζόμενου πολέμου. Περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους της Υεμένης δεν έχουν επαρκή πρόσβαση σε τρόφιμα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ, περισσότερα από 370.000 παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών υποφέρουν από σοβαρό υποσιτισμό και τώρα επηρεάζονται δυσανάλογα από την επιδημία.

Ο αυξανόμενος ρυθμός μόλυνσης από τη χολέρα θεωρείται επίσης ότι συνδέεται με την έλλειψη πρόσβασης των κατοίκων της Υεμένης σε καθαρό νερό, μια βασική ανάγκη, την οποία, περισσότερο από το 60% των κατοίκων αναγκάστηκαν να στερηθούν. Η χολέρα μεταδίδεται σε μεγάλο βαθμό από μολυσμένη τροφή και νερό.

Ωστόσο, οι Σαουδάραβες είναι απίθανο να αντιμετωπίσουν σημαντικές διεθνείς αντιδράσεις για το ρόλο τους στη δημιουργία της κρίσης της χολέρας, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούν τον αποκλεισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας ως όπλο ενάντια στον λαό της Υεμένης. Χάρη στην αμφιλεγόμενη τοποθέτηση των Σαουδαράβων στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, είναι απίθανο να αντιμετωπίσουν αντίποινα για τα εγκλήματα πολέμου, ειδικά επειδή ο πρεσβευτής της Σαουδικής Αραβίας στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη λειτουργεί ως πρόεδρος μιας βασικής ομάδας 'ανεξάρτητων' εμπειρογνωμόνων στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Και ενώ οι Σαουδάραβες είναι ο κύριος ένοχος πίσω από την άνευ προηγουμένου καταστροφή που εκτυλίσσεται τώρα στην Υεμένη, ο πλέον εξέχων σύμμαχός τους - οι Ηνωμένες Πολιτείες - όχι μόνο βοήθησε τους Σαουδάραβες, αλλά και κινήθηκε προκειμένου να αναλάβει έναν πιο άμεσο ρόλο στην καταστροφή της Υεμένης. Στα τέλη Απριλίου, ο υπουργός Άμυνας James Mattis ανακοίνωσε ότι οι Η.Π.Α. θα βοηθήσουν την εκστρατεία βομβαρδισμών της Σαουδικής Αραβίας και θα επιδιώξουν επίσης να αυξήσουν τη στρατιωτική βοήθεια προς τη Σαουδική Αραβία.

Στα τέλη Μαΐου, ο Αμερικανός πρόεδρος, Donald Trump, επέβλεψε την πώληση 110 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε όπλα στη Σαουδική Αραβία, μια συμφωνία που η Γερουσία των ΗΠΑ δεν μπόρεσε να μπλοκάρει, παρά την διακομματική υποστήριξη και την αυξανόμενη αντίδραση ενάντια στη συμμαχία ΗΠΑ-Σαουδικής Αραβίας.

Καθώς η Υεμένη αντιμετωπίζει την πλήρη κατάρρευση και μια άνευ προηγουμένου απώλεια του πληθυσμού της από αιτίες που μπορούν να αποφευχθούν, ο πόλεμος υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας και με την υποστήριξη των Η.Π.Α, αποτελεί απόδειξη μιας πολιτικής "καμένης γης" που απειλεί να καταστρέψει ολόκληρη την περιοχή.

Πηγή:

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Οι παιδονόμοι της Ευρώπης…

Του Στεφάνου Γρηγόρη

Κατ αρχάς να γνωριστούμε ... Ο κ. Κ. Ρέγκλινγκ  είναι ο διευθύνων σύμβουλος  του  Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής  Σταθερότητας  , του γνωστού  EFSF. Ενός οργάνου ειδικού σκοπού ,που εδρεύει στο Λουξεμβούργο,  και ιδρύθηκε με τη σύμφωνη γνώμη των 27 το 2010 με τον μεγαλεπήβολο  στόχο να διατηρήσει την οικονομική σταθερότητα στην Ευρώπη παρέχοντας οικονομική βοήθεια στα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν  δυσκολία.
 Αυτός ο οργανισμός «μπορεί να εκδώσει ομόλογα  με την υποστήριξη του Γερμανικού Γραφείου Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση των κεφαλαίων των τραπεζών ή να αγοράσει κρατικά ομόλογα». Ένα είδος ευρωπαϊκού ΔΝΤ σαν να λέμε…..
Ο κ. Ρεγκλινγκ ,λοιπόν, δήλωσε στους δημοσιογράφους της Bild πως «Η Ελλάδα θα στεκόταν ήδη στα πόδια της, αν η κυβέρνηση και ο Βαρουφάκης δεν είχαν πάρει λάθος πορεία το 2015».
Για να πω την αλήθεια , αν δεν είχα επίγνωση του ρόλου του και της οικονομικής τάξης που εξυπηρετεί, θα ένιωθα κάπως άβολα μιας και ανήκω σ αυτούς που συνέβαλαν στο να διακοπεί η ρότα της κυβέρνησης  Σαμαρά και να ακυρωθεί ,εν μέρει, η κατ αυτούς «μεταρρυθμιστική» προσπάθεια που εξελισσόταν .
Ο κ. Ρέγκλινγκ δήλωσε κι άλλα : Είπε πως η Ελλάδα πέρυσι πέτυχε πλεόνασμα ο,7% από έλλειμμα 15,6% που είχε το 2009 ,κάτι που το απέδωσε στην εξοικονόμηση ,και συγκεκριμένα στους κατά ένα τέταρτο λιγότερους δημοσίους υπαλλήλους ,στις κατά ένα τρίτο περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις  και στη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού και του φορολογικού συστήματος.
Για ανάπτυξη ούτε λόγος….
Το ωραίο μ αυτούς τους τύπους είναι ότι  όχι μόνο κάνουν τη δουλειά ,που αυτοί τη λένε μεταρρύθμιση ενώ εμείς τη ζούμε ως επέλαση ,αλλά κατόπιν τη διαφημίζουν κι ως μονόδρομο που έπρεπε ούτως ή άλλως να ακολουθηθεί.
Ας μη γελιόμαστε όμως…
Όποια άποψη κι αν έχει κάποιος για το δημόσιο ,όσο νεοφιλελεύθερος μεταρρυθμιστής  κι αν θέλει να λέγεται, δε μπορεί να μας πείσει ότι η απόλυση περίπου 2000 εκπαιδευτικών σε μια νύχτα είναι μεταρρύθμιση .
Όσες ενστάσεις και αν έχει κανείς για την δημόσια ραδιοτηλεόραση ,δε μπορεί με τα σωστά του να υποστηρίξει πως το ακαριαίο κλείσιμο όλων των κρατικών ραδιοφώνων και των τηλεοπτικών καναλιών είναι μεταρρύθμιση .
Όποια γνώμη κι αν έχει για το σπάταλο κράτος, δεν μπορεί να γίνει πιστευτός ,όταν μειώνει οριζόντια κατά ένα τρίτο το εισόδημα των μισθωτών και των συνταξιούχων.
Όποια άποψη και αν έχει για τον τρόπο μείωσης των ελλειμμάτων, δεν μπορεί να θεωρηθεί σοβαρός ,όταν επιβάλει περικοπές που εντείνουν την ύφεση και συρρικνώνει κατά 25% το ΑΕΠ της χώρας .
Όσο και αν παριστάνει τον Ευρωπαίο, είναι αδύνατο να μη θεωρηθεί κομμάτι της ξεπουλημένης ελίτ ,όταν στα πλαίσια της πολλαπλώς καταστρεπτικής αναδιάρθρωσης χρέους του 2012 (PSI) , υπογράφοντας την υπαγωγή των ομολόγων της χώρας στο αγγλικό δίκαιο και την απαγόρευση της μετατροπής του εξωτερικού χρέους σε εθνικό νόμισμα, υπονομεύει κάθε δυνατότητα μελλοντικής διαπραγμάτευσης γύρω από το θέμα του χρέους .
Όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα που κόστισαν και κοστίζουν σε ανθρώπινες ζωές ,δυστυχία και ανέχεια οι κυβερνήσεις πριν το ΄15 (δυστυχώς και η σημερινή) τα φόρτωσαν στις πλάτες του πιο φτωχού και εξαθλιωμένου ενός τρίτου του Ελληνικού λαού.
Απέναντι σ αυτή την κραυγαλέα αδικία αντιδράσαμε το ΄15.
 Αντιδράσαμε ,γιατί ο τρόπος που πρότεινε η πολιτικοοικονομική ελίτ της Ευρώπης και της χώρας ,ως κατάλληλο, για την υπέρβαση της κρίσης προϋπέθετε την εξουδετέρωση του πιο φτωχού ενός τρίτου της κοινωνίας .
Αντιδράσαμε, γιατί άλλοι προκάλεσαν και διαχειρίστηκαν την κρίση κι άλλοι πλήρωναν το ολέθριο τίμημα.
Αντιδράσαμε ,γιατί ,παρ όλη την τεκτονικών διαστάσεων καταστροφή,  δεν λογοδότησε κανείς στη δικαιοσύνη.
Βέβαια ο κ. Ρέγκλινγκ έχει κάθε λόγο να παριστάνει τον κήνσορα έπειτα από την καταστροφική διαχείριση του μνημονιακού συριζα .
 Πράγματι ,από τη στιγμή που βρίσκεις τον χειρότερο ο κακός μοιάζει κελεπούρι. Πόσο μάλλον ,όταν ,εκτός από την καταστροφική πολιτική του, ενσωματώνει πλήρως τις μνημονιακές πρακτικές και αποκηρύσσει την περίοδο της αντίστασης θεωρώντας την αυταπάτη .
Μ αυτά τα δεδομένα θα λέγαμε πως ο Ρέγκλινγκ φέρεται σαν το σύζυγο που ξυλοφορτώνει τη γυναίκα του ,επειδή δεν είναι όσο πρέπει υπάκουη . Από το καλοκαίρι του ΄15 μάλιστα ο σύζυγος αισθάνεται ακόμη πιο δικαιωμένος γιατί τη βλέπει να συμφωνεί μαζί του πως στο παρελθόν υπήρξε πράγματι άτακτη .
Μέσα απ αυτή την πατερναλιστική οπτική ,λοιπόν, που αγνοεί την κοινωνία και επιβάλλεται ετσιθελικά μας κατσαδιάζει ,γιατί τολμήσαμε να αντισταθούμε σ ό,τι μας ισοπέδωνε .
 Απαξιεί  βέβαια να προβληματιστεί για το δίκαιο και ηθικό των επιλογών της Ευρωπαϊκής ελίτ και των ντόπιων εντολοδόχων της .
Ο κ. Ρέγκλινγκ ,δηλαδή η Γερμανία, σκέφτηκαν τη λύση για τη χώρα μας , η λύση ήταν άδικη και εξοντωτική για τους ασθενέστερους παρόλα αυτά έπρεπε να εφαρμοστεί και μάλιστα χωρίς αντιδράσεις .
 Τόσο απλά για αυτούς …,τόσο επικίνδυνα για μας.
Ο κ. Ρέγκλινγκ είναι μέλος μια όμορφης παρέας .Έχει φίλο τον κ. Oettinger( Γκίντερ Ετινγκερ)  , επίτροπο προϋπολογισμού της Ε.Ε., τον κ. Hoyer, πρόεδρο της  ευρωπαϊκής τράπεζας επενδύσεων ΕΙΒ, την κ. Koenig, πρόεδρο της ευρωπαϊκής αρχής εξυγίανσης των τραπεζών, τον κ. Σόιμπλε ,  ουσιαστικό προϊστάμενο του Euro Group και ,αν επιβεβαιωθεί η πρόταση –εντολή του Spiegel  , τον πρόεδρο της γερμανικής κεντρικής τράπεζας στη θέση του διοικητή της ΕΚΤ από το 2019.
Η παρέα αυτή που αποτελείται μόνο από Γερμανούς και έχει καταλάβει όλα τα θεσμικά πόστα της, κατά τα άλλα, μη Γερμανοκρατούμενης  Ευρώπης μας ζητά ήδη πλεονάσματα 3,5% ως το 2022 και κάποιοι δε διστάζουν να μιλήσουν για πλεονάσματα 2,2% ως το 2060 .
Όλοι λένε πως κάτι τέτοιο είναι παράλογο ,πως θα σκοτώσει κόσμο ,η παρέα όμως εξακολουθεί να επιμένει .
Όπως το 2015 ,έτσι και τώρα ,η παρέα του Ρέγκλινγκ σκέφτηκε μια λύση που δε θίγει κανέναν άλλον πέρα απ τη χώρα μας .Η λύση κατά κοινή ομολογία είναι παράλογη .Αν αντισταθούμε , κάποιος άλλος Ρεγκλινγκ  ,σε λίγο καιρό, παριστάνοντας τον παιδονόμο θα μας καθίσει στη γωνία για να λάβουμε τα επίχειρα της ξεροκεφαλιάς  μας .
Είναι ξεκάθαρο πια ,αυτή η χώρα ,αν δεν αντιδράσει, θα επιτηρείται από παιδονόμους εσαεί.